Eerst wilde ik 't niet aan de grote klok hangen, maar ja — onder het vorige postje verklapte ze het zelf al: vandaag is Marieke jarig! Namens mijzelf en de hele hoofdredactie van Heuvelachtig: van harte gefeliciteerd!
Duizenden waren op deze mooie avond in het stadspark bijeengekomen met plaids (lees: langwerpige doeken met Schots patroon om op te zitten), huiswijn en limonade. De fontein in de vijver spoot extra hard, hij probeerde zelfs hoger te komen dan de roodstenen woontoren aan de overkant van het park. Onzichtbaar maar niet onhoorbaar speelde een bandje ruige blues op het podium. De vibe was ontzettend urban en Breda had héél even zijn eigen Vondelparkje.
In april van dit jaar werd de Rotterdamse Delftse Poort — het hoogste gebouw van Nederland — door de Stichting Hoogbouw uitgeroepen tot Nederlands beste wolkenkrabber. Daar valt hevig over te twisten natuurlijk, maar persoonlijk vind ik 'm erg mooi. In september wordt door Nationale Nederlanden, eigenaar en gebruiker van het gebouw, voor de 10e keer de Nederlandse Trappenloop gehouden. De bedoeling is om het parcours van twee rondjes om het gebouw en daarna 745 treden omhoog zo snel mogelijk af te leggen. De beloning? Het uitzicht over Rotterdam vanaf 151 meter en een gratis ritje met de lift van een paar seconden... Vorig jaar liep ik mee en zette een tijd neer van ruim 11½ minuut. En dat moet beter kunnen vind ik en daarom heb ik mij opnieuw ingeschreven voor de Trappenloop die 25 september gehouden wordt. Haal de spandoeken alvast maar van 't zolder!
"Plaatjes voor de heren, tekst voor de dames", zo orakelt een vriend van mij regelmatig en misschien heeft-ie wel gelijk. Feit is dat Marieke in no time honderdzevenentachtig (!) onderschriften bij onze Engelandfoto's heeft gemaakt. Kortom: het Coast to Coast fotoalbum is klaar!
“Er is niet zoveel te doen op Heuvelachtig sinds je terugkeer”, emailleerde iemand. “En hoe of dat dat kwam.” Ik antwoordde dat dat kwam omdat ik nog een beetje gewend was aan het nietloggen tijdens mijn voettocht door Engeland. En dat dat goed beviel. En dat ik ook moet wennen aan het zitten op een stoel, de hele dag. Ook ligt er nog een hele (digitale) stapel foto's klaar om verwerkt en gepubliceerd te worden. Maar daar heb ik wel weer hulp bij, gelukkig. Eén fotoalbum is al wél klaar: 26 things. En hij is helemaal in Engelse stijl, cool hè!?
Na een welverdiende dag uitrusten (sauna!) zit ik nu weer op mijn werk. Hierbij wilde ik het even laten... oh nee, nog één huishoudelijke mededeling: willen mensen die mij in de afgelopen twee weken een mail hebben gestuurd dat nog een keertje doen? Mijn mailbox was bij thuiskomst gansch volgespamd. Dank!
Voorzichtig balancerend dompelen Marieke en ik onze rechtervoet in het koude water van de Noordzee: "We did it!" Afgelopen vrijdag, laat in de middag in het pittoreske plaatsje Robin Hood's Bay, voltooiden we met dit simpele ritueel een zware maar indrukwekkende voettocht dwars door Engeland. Twee weken lang voerde het Coast to Coastpad ons over bergen, langs meren en door bossen. Met maar één echte regendag, een paar losse buien en verder helder en vaak zonnig weer heeft Engeland ons van haar liefste kant laten zien.

Het is vreemd om vandaag niet met kaart en boterhammen op pad te hoeven gaan om ruige bergen of kale moerassen te trotseren. Nu is het tijd om uit te rusten en terug te blikken. Daarna vertel ik meer over dat prachtige eiland aan de andere kant van de zee.
Het jaar 1972 is niet alleen het geboortejaar van uw nederige weblogger maar ook dat van één van de beroemdste Engelse lange-afstandspaden: de ‘Coast to Coast walk’. Geestelijk vader van deze challenge walk van 192 mijl is de — inmiddels overleden — wandelaar en schrijver Alfred Wainwright die de route van St. Bees aan de Ierse Zee naar Robin Hood's Bay aan de Noordzee voor het eerst optekende. Het ongemarkeerde maar goed gedocumenteerde pad voert door drie nationale parken: het ruige Lake District, de weidse Yorkshire Dales en de idyllische North York Moors.
De ‘Coast to Coast’ rijgt een aantal van de allermooiste Engelse landschappen aaneen en laat de voetreiziger kennismaken met lieflijke stadjes, eeuwenoude ruïnes en gezellige pubs. Tegelijkertijd is het een enorme uitdaging, zowel sportief als geografisch: want wie kan er nu beweren dat hij of zij van de ene kant van Engeland naar de andere heeft gelopen? Alleen de wandelaar die in de voetsporen van Wainwright treedt! En dat is precies wat Marieke en ik gaan doen de komende twee weken; morgenavond stoomt de Pride of Hull op naar Engeland en dan rijden we zaterdag in alle vroegte naar St. Bees om vanaf daar de uitdaging aan te gaan.
So long!
Zoals aangekondigd is vandaag de 26 things bekendgemaakt en ik moet zeggen, Tracey maakt het ons behoorlijk moeilijk deze keer: Lines, Mechanical, Stretch, Through, Bottom, Organised, Different, Far Away, Green, Mug, Dummy, At Night, Liquid, Artificial, Out of Reach, Switch, Relief, Blades, Missing, Underground, Historic, Button, Popular, Grand, Exotic, Delicious.
Happy hunting!
Bij de kassa van de Aldi staat voor mij een kromgebogen oude man met een hoed. Hij heeft zijn boodschapjes in een linnen tasje gestopt en staat nu hulpeloos in zijn portemonnee te turen op zoek naar muntjes. De kassière kijkt geduldig; ze heeft haar professionele wachtblik opgezet. Aan het gezicht van de oude man is af te lezen dat de euro zware sporen heeft nagelaten. Ineens moest-ie overal met dat rare buitenlandse geld betalen en dat zinde hem niet. Eigenlijk is hij nog maar net aan die nieuwe koningin op de gulden gewend. Maar ook na lang peuteren blijft de schatzoekerij zonder resultaat. De man geeft het op en overhandigt gelaten de portemonnee aan het meisje achter de kassa. “Ach, doet u het maar, ik vertrouw u wel”, krast hij. Langzaam kijkt hij om naar mij en glimlacht. “Ik ben er al tweeëntachtig hoor!” Ik lach terug. Hij heeft gelijk; dáár kan ik niet tegenop.







