In de categorie 'meemaken dat de beeltenis van Maria in je geroosterde boterham verschijnt' had ik vanmorgen de volgende ervaring: na het achteloos bestrooien van mijn volkorenbammetje met hagelslag bleken er maar liefst vier (5) funnies op mijn boterham te liggen! Dit moest een teken van Boven zijn. Ik zeg het je, als zoiets nog een keer gebeurt word ik katholiek. (Passeer eens wat vaker een sluis.) Ooooohhh... nu ik deze zin teruglees zie ik pas hoe mooi het woord 'hagelslag' eigenlijk is. Stom hè? Dat woord gebruik ik al bijna mijn hele leven: hagelslag. Help me eraan herinneren dat ik volgende keer een stukje over hagelslag schrijf.

Paus Benedictus MCMLXXI heeft bij zijn aantreden meteen laten weten dat hij — in tegenstelling tot zijn voorganger — niet zo verzot is op reizen. Hij blijft liever bij moeders de vrouw, euh ... nou ja ... zoiets. "Dat die halve #%$&* alle vliegvelden ter wereld heeft afgelebberd da's prachtig, maar ik pas!" schijnt Ben geroepen te hebben. Want je denkt toch zeker niet dat die kooknonnen iedere avond roepen: "Be-ne-dic-tus MCMLXXI, éééten!" Maar goed. De vraag is dus eigenlijk: waar gaat U heen deze zomer?

Zaterdag gingen we naar de dierentuin in Amsterdam want dat mag gelukkig weer gewoon, naar de dierentuin. Dus wij naar Artis. Waar ik (schande) nog nooit eerder was geweest. Het bestelde weer (voorjaars-) werd netjes afgeleverd en dus konden wij onze aandacht vestigen op hetgeen waar het in eerste instantie om gaat: de drinkende dieren.

Omdat deze weblog toch een beetje een interactief gebeuren is wilde ik jullie laten raden naar bovenstaand dier. Ik geef nog een hint: je vindt ze niet alleen in Amsterdam.

Waarom deze gevederde vriend 'rode ibis' heet lijkt me vrij duidelijk. Ik heb nog een tijdje zitten kijken naast de kooi maar hij wilde niet op groen springen. Er waren nog heul veul meer dieren maar ik moet weer aan het werk. Daag!

We waren al een tijdje op zoek. Maar een nieuw huis naar je smaak vind je niet op iedere straathoek! Natuurlijk hadden we onze eisen: ruim maar toch licht, een redelijke koopsom en fijne afwerking. De locatie was niet van belang, het gewicht wel. Vrijdag hakten we de knoop door en kochten wij dit fraaie optrekje:

We sturen geen adreswijzigingen — ja hee, dan blijven we bezig — maar ongetwijfeld wel een ansichtkaartje.

Deze grapjas is gisteren 12 jaar geworden!

Collega 1:
"Krijg je daar helemaal niet voor betaald dan?"

Collega 2:
"Nee, het is allemaal liefdewerk, oud papier."

Collega 3:
"Dat zeg jij nou wel maar toevallig ken ik iemand die zijn fortuin heeft gemaakt in het oud papier ..."

Collega 4:
"Ja, en ík ken iemand die met liefdewerk een flinke cent verdient."

Allen:
"Hahahahaha!"

Met zijn geheel vernieuwde verpakking hapt Heuvelachtig nu nog prettiger weg. Heuvelachtig is calorie-arm en licht verteerbaar dus het mág, ook tussendoor.

Als ik sommige weblogs lees dan irriteer ik me steeds vaker aan het incorrecte taalgebruik ervan. Zo schrijven bv. veel mensen afkortingen terwijl dat heel lelijk is. Of zinnen zonder werkwoord. Waar ik me ook enorm aan kan ergeren is aan een betrekkelijk voornaamwoord wat verkeerd gebruikt wordt. Of aan twee keer aan in een zin. Zo word je soms volledig op het verkeerde been gezet. Ik heb nu even geen zin om dat duidelijk te maken maar neem van mij aan dat dat erg verwarrend is. Het kan toch niet zo moeilijk of een duidelijk en foutloos stukje te schrijven?

Op een koude, regenachtige lentedag verwacht je niet zoveel van een game drive op de Veluwe. Je zou denken dat de wilde beesten lekker met een kopje thee voor de warme haard zitten. Maar niets bleek minder waar. Het was een drukte van jewelste, daar in die natte bossen! Twee reeën speelden tikkertje op een boslaantje bij landgoed Staverden, roofvogels vlogen af en aan tussen de boomtoppen, een eekhoorntje scharrelde zijn kostje bij elkaar, kevers worstelden zich een weg door de zandverstuivingen, mierenleeuwen sierden infozuilen van Staatsbosbeheer en dit veldmuisje... bekeek de wereld vanuit de natte grassprieten.

Als dit bord model staat voor de herinrichting van het plein voor mijn deur dan vrees ik het ergste...

Mijn schouder verrekken bij het mezelf afdrogen na het douchen vanochtend. Maar ik twijfel nog steeds of dit misschien niet beter onder de categorie 'enthousiasme' past. Of onder de categorie 'verrek!'

Mijzelf onnodig voor mijn hoofd slaan en lichtelijk in paniek raken wegens het niet op tijd terugbrengen naar de videotheek van de videoband van 'Man on the Moon' terwijl ik die videoband als 'ex-rental' had gekocht en deze zin is echt veel te lang.

Het in de kast waar de pannen staan zetten van een flesje Bertolli Classico olijfolie. En dat vervolgens vergeten zodat ik tot vervelens toe moest zoeken tot ik het flesje weer gevonden had. Moet je eens raden waar! (oh wacht, dat heb ik al verraden in de eerste zin.)

Volgende keer een top 3 van slimme dingen die ik onlangs deed, maar daar moet ik nog eens heel goed over nadenken.

Het moet zaterdagmiddag rond half een gebeurd zijn, tijdens het koken. Ongetwijfeld soul food want daar hield hij van. Toen we afgelopen zondag laat in de middag terugkwamen uit de stad stond er een donkergekleurde bestelauto op de stoep geparkeerd. Er kwamen twee mannen in pak aanlopen uit de richting van het voertuig. Tussen hen in duwden ze een rolbrancard voort. "Heb je de handschoenen bij je, de gele?" vroeg de achterste. De voorste man knikte. Ze gingen het gebouw binnen en verdwenen in de lift. Wij wachtten en namen de volgende. Op de gang aangekomen zag ik nog net hoe de mannen het appartement van mijn buurman binnengingen.

Ongeveer tien minuten later kwamen de mannen weer naar buiten. Op de rolbrancard lag een grote donkere zak in de vorm van een lichaam. Ik keek de voorste man aan. "Henri?" Hij knikte haast onzichtbaar. "Henri" bevestigde hij. Zijn rustige stem klonk professioneel eerbiedig. Even later belde ik aan hij de verzorgingsunit op de derde verdieping. Daar vertelde het hoofd verpleging mij dat ze mijn buurman die ochtend hadden gevonden, voorovergezakt in zijn rolstoel. Hij had waarschijnlijk nauwelijks iets gevoeld van de plotselinge hartaanval die hem had getroffen. Zijn gezichtsuitdrukking was rustig en ontspannen geweest.

De grote donkere man met zijn zware stem is niet meer. Ik heb hem — ondanks zijn gebondenheid aan z'n rolstoel — altijd een toonbeeld van kracht gevonden. Het is een akelig idee dat hij bijna een dag lang in zijn stoel heeft gezeten terwijl het leven om hem heen gewoon doorging. Ik zal hem missen.

Er zijn van die dagen dat de orde der dingen verstoord lijkt, alsof er iets mis is met de timing van Alles. Afgelopen weekend bestond uit twee van zulke dagen. Eerst deed het heerlijke voorjaarsweertje van zaterdagochtend ons de naam van het bekende weerinstituut in De Bilt ijdel gebruiken. Hadden wij hun raad niet opgevolgd dan liepen wij nu immers te zingen door het Speulderbos! De middag ging vervolgens verloren aan een vergeefse speurtocht naar wandelschoenen en -bloezen en werd alsnog gesmoord in het door het KNMI voorspelde weer: slagregens met rukwinden. Nadat ons bezoek in de pub — na een uur wachten — niet was komen opdagen fietsten we langs de videotheek (en door de regen) weer naar huis. Tom Hanks had trouwens in The Terminal ook al last van van een verkeerde timing. Maar het was een vermakelijke film, dat weer wel. En toen moest de zondag nog komen...

Natuurlijk knikkert god ook wel eens; hij is ook maar een mens. Zo speelde hij gisteren een stevig potje met zijn vriend Karol (de heren tutoyeren elkaar.) Nou zit het god best wel dwars dat Karol de laatste tijd hoger scoort in de katholieke populariteits-polls dan hijzelf. En om dat recht te zetten stelde hij voor om de krachten eens te meten middels het edele knikkerspel. Zo gezegd zo gedaan.

Maar god had niet gerekend op de vingervlugheid en het tactisch vermogen van Karol. Want als hij íets geleerd had in al die jaren in het Vaticaan dan was het dat wel. Bovendien had hij ook nog wat gemene Poolse opgooivarianten achter de hand. Om een lang verhaal kort te maken: god kon weer eens niet tegen z'n verlies en sloeg de volle zak met knikkers uit Karols hand en het resultaat daarvan ziet u hierboven.

Ik schreef al eerder over de transportgang — die ruige zelfkant van ons bedrijf. Om de overlevingskansen op deze interne snelweg te vergroten zijn er op de drukste kruispunten bolvormige spiegels aan het het plafond bevestigd. Ze hangen er al jaren, maar vandaag zag ik ineens dat ze een geweldige fotografische uitdaging vormen.

Update: bij het Mirror Project vonden ze mijn foto leuk genoeg voor plaatsing.

Alsjeblieft: een walnoot van dichtbij. Grappig eigenlijk dat de houtachtige textuur van de noot mij pas bij het fotograferen opviel. Ik ben nog niet helemaal tevreden over het resultaat van deze macro-opname, maar misschien doe ik binnenkort nog wat experimentjes. Zonder walnoten, want die gaan in de salade.

Aan de Diermenseweg, de slingerende grens tussen polder en bos nabij Nijkerk, lagen prachtige boerderijen. Zo was er een die bewoond leek door slechts een familie nieuwsgierige geiten terwijl een andere een zo weelderige wilde bloementuin had dat we wel een foto móesten maken. Verderop waren de walnoten in de aanbieding. Een aanlokkelijke tekst beloofde dat ze zowel lekker als vers waren. In een kraampje in de voortuin stonden zakken met noten en een blikje voor het geld. "Gratis proeven", stond er ook nog. En dat deden we. De tekst had gelijk: het waren erg lekkere walnoten. Er ging een euro in het blikje en een zakje in de rugzak. Tevreden wandelden wij verder.

Archieven

januari 2012 — november 2011 — oktober 2011 — september 2011 — augustus 2011 — juli 2011 — juni 2011 — mei 2011 — april 2011 — maart 2011 — februari 2011 — januari 2011 — december 2010 — november 2010 — oktober 2010 — september 2010 — augustus 2010 — juli 2010 — juni 2010 — mei 2010 — april 2010 — maart 2010 — februari 2010 — januari 2010 — december 2009 — november 2009 — oktober 2009 — september 2009 — mei 2009 — maart 2009 — februari 2009 — januari 2009 — december 2008 — november 2008 — oktober 2008 — september 2008 — augustus 2008 — juli 2008 — juni 2008 — mei 2008 — april 2008 — februari 2008 — januari 2008 — december 2007 — oktober 2007 — september 2007 — augustus 2007 — juli 2007 — juni 2007 — mei 2007 — april 2007 — maart 2007 — februari 2007 — januari 2007 — december 2006 — november 2006 — oktober 2006 — september 2006 — augustus 2006 — juli 2006 — juni 2006 — mei 2006 — april 2006 — maart 2006 — februari 2006 — januari 2006 — december 2005 — november 2005 — oktober 2005 — september 2005 — augustus 2005 — juli 2005 — juni 2005 — mei 2005 — april 2005 — maart 2005 — februari 2005 — januari 2005 — december 2004 — november 2004 — oktober 2004 — september 2004 — augustus 2004 — juli 2004 — juni 2004 — mei 2004 — april 2004 — maart 2004 — februari 2004 — januari 2004 — december 2003 — november 2003 — oktober 2003 — september 2003 — augustus 2003 — juli 2003 — juni 2003 — mei 2003 — april 2003 — maart 2003 — februari 2003 — januari 2003 — december 2002 — oktober 2002 — september 2002 —