
"Hoe is de naam?"
"Dim"
"En wat voor kleur heeft Dim?"
"Uhhhhm..." ik denk even na. "Donkerbruin, een beetje kalend."
"Gecastreerd?"
"Nee!"
Het meisje achter de balie typt op haar toetsenbord terwijl ik op mijn lip bijt.
"Maarre ..."
"Ja?"
"Ik kom dus voor Knuf, een grijsgestreepte gecastreerde kater."
Je kon de dierenarts-assistente wégdragen.
Nu de Nederlandse BrEeZâh-S1eTjuZzz en Gamers ("Deze hack ownt grote tijd") in rap tempo hun eigen taal ontwikkelen blijven de van Binsbergentjes en Kamphuijsjes een beetje achter, zo lijkt het wel. Maar gelukkig hoorde ik gisteren in de trein van Leiden naar Den Haag deze flard van een conversatie tussen twee in iets te stijve kleding voor hun leeftijd gestoken jongens:
"Dat was zó'n a-relaxte actie van Bart-Jan laatst."
"Typisch Bart-Jan. Die is sowieso erg a-relaxt bezig de laatste tijd."
"Couldn't agree more."
Gisterenavond om een uur of zeven wandelden we het havenstadje Stavoren binnen; het eindpunt van het Zuiderzeepad dat ons in de afgelopen tien maanden rond het klotsende hart van Nederland voerde. Bovenstaande zonsondergang was overigens een welkom kadootje na twee dagen behoorlijk slecht wandelweer in Gaasterlân. En vanmorgen zette de veerboot ons in — slechts! — anderhalf uur over naar Enkhuizen, de plaats waar we een klein jaar geleden aan dit avontuur zijn begonnen.

Update: Slecht weer hoeft heus niet altijd saaie foto's op te leveren. Wandel maar eens een stukje mee over het Zuiderzeepad van Lemmer tot Stavoren. Klik steeds voor de volgende foto!

Lastig hoor, dat post-vakantie-webloggen. Ineens maak je helemaal niets meer mee. Geen spannende tochten over hoge bergen, geen regenachtige overnachtingen in spookachtige hotelletjes, nee zelfs geen handtasgevechten tussen oude omaatjes. Waarover moet ik nu schrijven? Een grappig verhaaltje over de kat? Over chocoladevla met chocoladehagelslag? Over komkommers? Saai hoor.
Gelukkig gaan we vrijdag weer op vakantie!

Hmm ... die Pedraforca van hierboven heb ik daarnet maar even op mijn werkpc gezet als bureaubladachtergrond. Kan ik af en toe een beetje terugdenken aan die mooie bergen, paden en uitzichten in de Pyreneeën. Voor liefhebbers (hoi wandelgenootjes!) staan hier alle foto's die we genomen hebben tijdens de reis. Helaas ging mijn oude vertrouwde digitale reisgenoot tijdens de reis kaduuk, dus de meeste foto's komen uit Mariekes toestel.






