Als je even niks te doen hebt kun je misschien even een paar wolkenluchten gaan bekijken. Wat is Nederland toch een mooi land hè?
In het land der doven ben ik nog steeds koning, helaas. Het oliën heeft geholpen, maar niet genoeg. Wordt vervolgd.
Mijn bankrekening doet ook al pijn. Afgelopen zaterdag hebben we IKEA van een hoop spullen afgeholpen. Wordt ook vervolgd.
Ik heb weer zin om te gaan fotograferen. Dat beschouw ik als een goed teken. Nu alleen nog een leuk onderwerp verzinnen.
Voordat ik het goed en wel doorhad, haalde de man een metalen ding tevoorschijn en richtte dat op mijn hoofd. Vanuit mijn ooghoek leek het voorwerp nog het meest op zo'n langwerpige kitspuit die ze bij de Gamma verkopen. Ik probeerde nog weg te duiken, maar hij was sneller dan ik. Hij had dit soort dingen natuurlijk vaker gedaan en dan ben je nergens. Hij zette het pistool tegen de zijkant van mijn hoofd en keek me aan. Ik was bang voor wat er komen ging.
"Zijn je oren al eens eerder uitgespoten?" vroeg de dokter. "Wat?" zei ik. Maar hij herhaalde zijn vraag niet. In plaats daarvan vuurde hij het eerste saldo af: grrrschpschtschttttt! Daarna probeerde hij het nog eens: krrschschsisssssstttt! "Grrr ... het lukt niet", mompelde de bruut. Mijn oren toeterden van de helse pijn. Ondertussen werd de spuit voor de tweede keer gevuld en weer spoot het warme water door mijn arme gehoorgang. Het begon steeds meer pijn te doen.
"Ehmmm?" mompelde ik. "Wat is er?" vroeg de dokter. "Au!" Hij vroeg of-ie het nog een derde keer mocht doen. Nou vooruit, nog één keer dan. Maar het mocht helaas niet baten: er kwam geen openheid van zaken. De dokter zuchtte diep: "Tsja, dan zit er nog maar één ding op." Ik keek hem angstig aan. "Haarlemmerolie! Driemaal daags in het oor en dan vrijdag terugkomen. Proberen we het gewoon nog een keer. Gewone olijfolie mag trouwens ook."

Vorige week vrijdag is mijn lieve vader overleden. Woorden zijn ontoereikend om mijn verdriet te beschrijven. Daarom staat hier een beeld dat al heel lang een speciale plaats in mijn herinnering heeft: mijn vader, die in de overweldigende natuur van Noorwegen op zijn piccolo staat te spelen.

Ik heb last van een soort jetlag, maar dan zonder vliegtuig. Misschien heb ik het gewoon te druk. Oh, onvrijwillig hoor, laat dat duidelijk zijn. Eigenlijk vind ik dat, als je ouder wordt, je het steeds rustiger aan moet doen. Maar er valt nog zoveel te doen en te ontdekken. Zo wil ik eigenlijk naar Ethiopië reizen. Maar dat zou ook wel kunnen komen doordat ik nu een documentaire over dat indrukwekkende land aan het kijken ben. Met die old sod Bob Geldof. Nee, het is beter dat ik nu naar bed ga. Welterusten.
Wat kun je beter doen op een druilerige zondagmiddag als deze dan alvast je zomervakantie plannen? Misschien kunnen jullie even helpen trouwens: we zoeken nog een leuk en betaalbaar overnachtingsadres in Berlijn. Heeft iemand nog tips of advies? Of een Duitse tante?
Daarnet zag ik een aankondiging van het RTL-programma "De tien meest beroemde broers en zussen aller tijden". Blijkbaar worden tegenwoordig ook de namen van televisieprogramma's gesupersized.







