
Een Spaanse film over het leven van gewone mensen in een gewone buitenwijk van Barcelona die dan ook nog Tapas heet. Toch is deze film minder voorspelbaar dan de titel doet vermoeden. De ongegeneerde maar oprechte manier waarop de hoofdpersonen worden geportretteerd toont het vakmanschap van de regisseurs José Corbacho en Juan Cruz en vooral dat van de acteurs. Er worden verschillende verhaallijnen door elkaar verteld, zonder dat dat verwarring schept overigens. De film is ontroerend maar toch lichtvoetig van toon, grappig en soms hilarisch, maar hij toont vooral enorm respect voor mensen die verre van perfect zijn. Tapas is een film van het sympathieke soort waarop vooral de Denen een paar jaar geleden patent leken te hebben.
Even had ik de illusie dat de commentaarspammers dit weblogje met rust zouden laten. Het ding hangt namelijk aan elkaar van gemodificeerde software uit het jaar nul en amateuristische scriptjes. Niks geen Pivot of andere sophisticated weblogsysteem waar de spammers zo dol op schijnen te zijn. Maar goed: men weet mijn commentaarformulier keer op keer te vinden. Dus daarom moet u vanaf heden een stomme vraag beantwoorden als u wilt reageren. Dat dient om u van casino's te onderscheiden zeg maar. Hopelijk vindt u het niet erg. En anders: sorry!

Toegegeven, de foto's van onze fietstocht zijn niet zo spectaculair geworden als die van Thailand, maar toch is het een fleurig geheel geworden. Klik hier of hier als je wilt zien hoe 't er onderweg uit zag. Veel plezier!

Met dank aan Peer voor het leveren van deze enorme euh ... vrucht.
Hallo lieve fietstochtsponsors. Ik heb slecht nieuws voor jullie: we hebben Kopenhagen gehaald! Maar hoera voor ons en hoera voor de Hartstichting! Bij thuiskomst bleek onze kilometerteller maar liefst op duizend te staan (nee, we zijn níet vaak zoekgereden maar we hebben wel een paar mooie uitstapjes gemaakt). Met gestaalde kuiten en bruinverbrande koppen kwamen we gisteren geradbraakt uit de nachttrein rollen die ons van Kopenhagen naar Nederland bracht. Verder hebben we uitstekend geslapen (behalve die keer in een zeer groezelige caravan) en hebben we uitstekend weer gehad - ook Denemarken en Duitsland hadden te maken met een hittegolf. En verder zijn we natuurlijk reuze trots op onze prestatie!

De komende dagen zal ik hier nog wat foto's en avonturen plaatsen van de tocht. Ook zal ik alle sponsors een 'herinneringsmailtje' sturen ;-) Oh, nog één dingetje: terwijl we weg waren hebben de spambots mijn weblog te grazen genomen, zodat ik helaas alle mailtjes vanaf 10 juli gemist heb. Als je me gemaild hebt na de tiende, zou je dat dan nog een keer willen doen? Bedankt alvast!
1 x afgebroken standaard;
1 x versleten trapperas;
2 x 2 verdwenen remblokjes;
2 x kapotte achterband;
1 x lekke tent.
Maar we hebben prachtig fietsweer (behalve die ene keer dan), de route is uitdagend en we komen allerlei vriendelijke en eigenaardige mensen tegen. Momenteel genieten we van een paar dagen rust op het schitterende Deense eiland Møn.
Wordt vervolgd!

Deze twee volgestouwde vehikels en hun berijders 'gehen nach Berlin'! Vandaag beginnen we aan de 630 km lange fietstocht van Berlijn naar Kopenhagen. Duimen dus voor goed weer en weinig tegenwind. Onze actie voor de Nederlandse Hartstichting die is gekoppeld aan deze uitdaging, is een groot succes. De teller staat inmiddels op 835 euro! Geweldig! Hopelijk kunnen we over drie weken terugkijken op een mooie reis. Jullie horen nog van ons!







