"Die foto heb ik zo onderhand wel gezien, zet er eens iets nieuws op!" werd er gezegd. "Is er eigenlijk nog leven daar in Breda?" werd er gevraagd. Helaas, beste lezers van heuvelachtig.nl. Het blijft hier al geruime tijd aardig stil en ik zal even uitleggen hoe 't zit. Uw gastheer Dim heeft namelijk last van writer's block. Of nee, dat is niet helemaal waar, hij schrijft juist vaak en veel. Maar dan vooral over dingen waar u en ik niks van snappen. Iets met J2EE-architecturen en RAD-ontwikkelprocessen en ERP-parameters enzo. Het resultaat verschijnt niet hier op internet maar in het postvak van een of andere docent op de avond-opleiding Informatica. Hij schrijft ook over pivoting knee circuits en linear gamma curves. Het zegt u en mij niets, maar het is iets technisch en iets met camera's. Het houdt hem in elk geval regelmatig tot laat op de avond onder de hoede van zijn werkgever.
Goed, door de weeks is het dus niet veel soeps, maar de weekenden dan? Mwoah. Ik zal u niet vermoeien met ellenlange verhalen over hoe de puntjes op de twee i's van verhuizing zijn gezet. Het belangrijkste is dat de afwasmachine is geplaatst, de kookboekenplank hangt, de cv-ketel is bijgevuld (en werkt!), alle papieren zijn gesorteerd en opgeborgen, de lampen boven de eettafel en fotolijsten in de woonkamer hangen, de studeerkamer aardig op orde is. Kortom, huisnummer 93c is op een paar klussen na up and running. We kunnen alleen maar niet wennen aan het feit dat de schakelaar van de verlichting van de badkamer aan de buitenzijde zit. Maar dat is natuurlijk ook lastig te onthouden, zeker op de vroege ochtend.
Helemaal niets meegemaakt, dus? Toch wel, hoor. We waren naar het musiekblyspel Ghoema uit Zuid-Afrika en we waren ook bij het concert van Eva de Roovere uit België. Echte aanraders, mochten ze eens in uw buurt zijn. Ik heb het al uit maar Dim is momenteel bezig in een prachtig boek, The Book Thief van Markus Zusak. Een aanrader, als u tenminste iets wilt lezen dat is geschreven vanuit het perspectief van de dood. U denkt misschien liever niet aan zulke droevige dingen maar ja, soms gaat de telefoon en dan is het verdomd slecht nieuws. Ik nam afscheid op de even toepasselijke als prachtige tonen van Say hello wave goodbye en mijn zakdoek was nauwelijks opgedroogd of ik snelde naar de winkel voor de CD. We kochten trouwens ook de dvd-box van ons reisidool Michael Palin, dit bij gebrek aan verlof en geld (in die volgorde, ja). Ideaal ook voor de spaarzame nu-even-niks-momenten.
Als hier niks verschijnt, dan weet u wat er aan de hand is. Dan is het, afhankelijk van het tijdstip, werk, studie of nu-even-niks. Maar Dim doet u ondertussen de hartelijke groeten.