Onze bepakkingslogistiek voor de aankomende reis is tamelijk ingewikkeld: voor een kanotocht in Zweden heb je heel andere spullen nodig dan voor een wandeltocht in Noorwegen. Het komt erop neer dat de bagage gaandeweg steeds lichter wordt. Daar staat tegenover dat we tijdens het eerste deel van de reis alles in de kano kunnen vervoeren terwijl we tijdens het tweede deel onze eigen pakezel zijn. Bovenstaande foto laat een gedeelte van de inhoud van de wandelrugzak zien. Tot over drie weken!

Het is algemeen bekend dat je in Groningen goed kunt stappen. Maar dan moet je natuurlijk wél weten waar je moet zijn. In Pieterburen bijvoorbeeld. Eigenlijk zouden we vanuit het Friese Holwerd naar Ameland oversteken maar de wind had het water zó hoog opgedreven dat deze tocht afgeblazen moest worden. Daarom haakten we aan bij de waddenzwerftocht die vanuit Pieterburen vertrok.

Voor mij was het de allereerste keer in de waddenblubber en ik was van tevoren gewaarschuwd dat ik vies ging worden. Nu heb je allerlei soorten vies: een beetje bah, gewoon vies en echt getverdegetver. Op het wad bleek al snel dat deze schaal niet toereikend is. Dit was echt 8.0 op de schaal van Smerig. En het epicentrum lag bij Pieterburen.

Maar het wende snel: eenmaal vies dan maakt het niet meer uit. De tocht van een uur of vier werd onder deskundige begeleiding uitgevoerd. Kilometers lang sjokten we door de modder, doorwaadden we watergeulen en wandelden we over grote zandvlakten. En boven ons voerden de wolken ondertussen een indrukwekkend schouwspel op.

Na afloop van de tocht was iedereen moe en hongerig en na de laatste grote inspanning — jezelf weer schoonspoelen — spoedden wij ons naar een eetcafé om daar aan de 'après wad' te gaan!

Het is algemeen bekend dat je in Brabant goed kunt stappen. Maar dan moet je natuurlijk wél weten waar je moet zijn. Een goede leidraad is het wandelboekje van het Brabants Vennenpad. Het voert je langs alles waar het zuiden om bekend staat: bossen en heidevelden, beken en vennen en boerderijen en dorpjes.

Een paar weken geleden zijn we in Heeze begonnen met het Vennenpad en inmiddels zijn we in Oisterwijk aanbeland. Afgelopen zaterdag liepen we een van de mooiste stukken: over de Kampina en door de Oisterwijkse bossen. We eindigden op het terras van boscafé de Venkraai, waar de Westmalle Dubbel en het ijs met verse aardbeien ons goed smaakten. Zoals ik al eerder schreef: je moet weten waar je moet zijn!

Gisteren 'even' naar het optreden van R.E.M geweest in Amsterdam: het was prachtig weer (echt waar!) en de band was aardig in vorm. Michael Stipe was de grappenmaker van de avond en Mike Mills de clownsact. Maar gelukkig werd er meer gespeeld dan gekletst en zo hoort het. Het laaste album "Accelerate" is een overwegend strak en up-tempo werkje dat het lekker deed in de open lucht. Hoewel de mannen goed speelden werd het jammer genoeg nergens echt spannend. Misschien kwam het omdat de Michael toch niet helemaal bij stem was of omdat dit het eerste optreden van de Europese tour is. In ruil voor sterke uitvoeringen van enkele van mijn favoriete R.E.M-nummers ("Pretty persuasion", "Driver 8" en het nieuwe "Supernatural Superserious" bijvoorbeeld) vergeef ik ze maar dat ze ook dweilen speelden als "Imitation of life", "Great beyond" en "Man on the Moon". Ondanks de beetje matte sfeer was het toch een geslaagd optreden van een professionele rockband. En na een korte nacht slaap dreunt al de hele ochtend dat ene liedje in m'n kop ...

Of we het een gezellig idee vonden om samen een kopje koffie te drinken op het Place du Tertre in Parijs? Vanuit Mexico gezien liggen Parijs en Breda helemaal niet zo ver van elkaar. Toch? Maar het bleek nog heel lastig om last-minute naar de Lichtstad af te reizen om daar onze Mexicaanse vrienden te ontmoeten. We moesten het aanbod helaas afslaan. Gezellig zeker, maar haalbaar, nee.

Toen kwam er een mailtje uit Mexico met de vraag of we dan misschien konden afspreken in het Belgische Brugge. G. en E. hadden vanuit Parijs een dagtrip geboekt naar de mooiste stad van Vlaanderen. Dat klonk al beter! En zo zaten we afgelopen zondag in een heerlijk zonnetje op de Brugse Markt bij te kletsen. En de laatste vraag van die middag was natuurlijk wanneer we gingen afspreken op het Plaza de las Tres Culturas in Mexico-stad.

Links

Blikveld — Branwen's Realm — Hemels Groen — Lief dagboek — Lnnkz — Maanisch — Mikzlog — Paulien Cornelisse — Puur Kaat — The Girl In The Café — Uitdragerij — Zeekomkommer —

Archieven

juli 2010 — juni 2010 — mei 2010 — april 2010 — maart 2010 — februari 2010 — januari 2010 — december 2009 — november 2009 — oktober 2009 — september 2009 — mei 2009 — maart 2009 — februari 2009 — januari 2009 — december 2008 — november 2008 — oktober 2008 — september 2008 — augustus 2008 — juli 2008 — juni 2008 — mei 2008 — april 2008 — februari 2008 — januari 2008 — december 2007 — oktober 2007 — september 2007 — augustus 2007 — juli 2007 — juni 2007 — mei 2007 — april 2007 — maart 2007 — februari 2007 — januari 2007 — december 2006 — november 2006 — oktober 2006 — september 2006 — augustus 2006 — juli 2006 — juni 2006 — mei 2006 — april 2006 — maart 2006 — februari 2006 — januari 2006 — december 2005 — november 2005 — oktober 2005 — september 2005 — augustus 2005 — juli 2005 — juni 2005 — mei 2005 — april 2005 — maart 2005 — februari 2005 — januari 2005 — december 2004 — november 2004 — oktober 2004 — september 2004 — augustus 2004 — juli 2004 — juni 2004 — mei 2004 — april 2004 — maart 2004 — februari 2004 — januari 2004 — december 2003 — november 2003 — oktober 2003 — september 2003 — augustus 2003 — juli 2003 — juni 2003 — mei 2003 — april 2003 — maart 2003 — februari 2003 — januari 2003 — december 2002 — oktober 2002 — september 2002 —