
Eén van de onbetwiste hoogtepunten van onze reis door de Verenigde Staten was het bezoek aan White Pocket in de Vermillion Cliffs. Het gebied is zeer moeilijk bereikbaar, enerzijds door de afgelegen ligging en anderzijds door de slechte conditie van de wegen die er naartoe leiden. Ondanks dat we een terreinwagen tot onze beschikking hadden, durfden we de wegen in Vermillion Cliffs zelf toch niet aan. Daarom schakelden we de hulp in van gids Susan Dodson van Paria Outpost. Zij heeft ons naar White Pocket gebracht en rondgeleid in dit hallucinerend mooie landschap van steen, kleur, water en licht. Omdat het de dagen ervoor had geregend was er overal water in de poeltjes blijven staan. Zelfs Susan, die er al meer dan tien jaar kwam, was verrukt van het effect van het spiegelende water.

Aan het noordelijke uiteinde van Zion National Park wordt de canyon van de Virgin River zó smal, dat er alleen nog ruimte is voor de rivierbedding. Aan beide oevers rijzen duizelingwekkende rotswanden honderden meters omhoog. Aan het einde van de zomer, als het water relatief laag staat en als het goed weer is, kun je de The Zion Narrows, zoals de kloof genoeg heet, doorwaden. We hebben de route maar voor een deel gelopen (voor het diepste stuk is een speciale vergunning nodig) maar het was desondanks een zeer avontuurlijke 'wandeling'. Bovenstaande foto is genomen op het punt waar we zijn omgekeerd.

Toen we na een mooie autorit aankwamen in Monument Valley, bleek op de plek waar een camping zou moeten liggen, een groot hotel te staan. Het hotel was peperduur en bovendien volgeboekt. Na wat rondspeuren en -vragen bleek er naast het hotel nog een primitive campground te zijn: een stoffige vlakte zonder douches, zonder water maar wél met twee vervuilde noodtoiletten. Een beetje teleurgesteld reden we het rotsachtige terrein op en zochten een vlak stuk grond uit om de tent op te zetten. En toen we zagen wat voor uitzicht we hadden doopten we primitive campground onmiddellijk om tot mooiste kampeerplekje ooit. Bovenstaande foto is de volgende ochtend genomen vanuit ons tentje.

Tijdens onze reis door het zuidwesten van de Verenigde Staten bezochten we de beroemdste (en meestbezochte) slot canyon van het land: Upper Antelope Canyon. Deze door water en modder uitgesleten, zeer smalle kloof is een wonder van licht en kleur. We hadden een speciale fotorondleiding geboekt, zodat we wat meer tijd hadden voor het schieten van plaatjes in de zeer drukke canyon. Hoewel we Lower Antelope Canyon, die we de dag erna bezochten, mooier en indrukwekkender vonden, kent 'Upper' een uniek verschijnsel: rond het middaguur dringen dunne stralen zonlicht door tot op de bodem van de canyon. De stralen blijven maar enkele minuten bestaan en verdwijnen dan weer. Ik had het geluk om er een paar te 'vangen' met mijn camera. De foto hierboven toont er eentje.
Fotograferen in het zuidwesten van de VS is trouwens een genot: abstracte landschappen, veelkleurige rotsen en fraaie lichtcontrasten maken het gebied een speeltuin voor de natuurfotograaf. Binnenkort zal ik hier nog wat foto's laten zien en meer vertellen over onze avonturen op het Coloradoplateau!







