Chantal schreef op 2/3/2005 om 10:34 het volgende:
Terwijl ik je stukje lees, voel ik het gewoon in mijn mond..... BETERSCHAP hoor!! Is er iemand om voor je zorgen of ben je helemaal alleen?
Margot schreef op 2/3/2005 om 11:57 het volgende:
Fijn dat het toch is meegevallen! Beterschap!
Marieke schreef op 2/3/2005 om 19:59 het volgende:
(Is bang voor de tandarts en leest dit stukje gewoon niet.)
Chantal schreef op 3/3/2005 om 09:49 het volgende:
Heus Marieke, de tandarts is heus niet eng hoor. Ik heb er geen moeite mee...... maar ik heb dan ook een hele aardige tandarts. Die me ook eigenlijk zelden tot nooit pijn doet.
Marieke schreef op 3/3/2005 om 10:03 het volgende:
@ Chantal: De tandarts is ook niet eng. De tandarts is buitengewoon vriendelijk, maar die werkzaamheden in mijn mond zijn akelig! Ik moet er gewoon niets van hebben, dat gepeuter en gedoe in mijn mond. Bah. Het is fijn voor jou dat jij er fluitend heen gaat; maar ik ben gewoon een van die honderdduizenden Nederlanders die altijd weer blij is als het leed weer voor een half jaartje is geleden.
Chantal schreef op 3/3/2005 om 11:18 het volgende:
Ja, er zijn er inderdaad honderdduizenden Marieke, jammer dat je er zo bang voor bent..... ik herken het wel van mijn moeder. Die is ook als de dood voor de tandarts. Zij is vroeger geslagen door haar tandarts en heeft toen een heuse fobie opgelopen. Is toen jaren niet geweest. Sinds enkele jaren gaat ze gelukkig weer, maar het blijft een ramp voor haar. Zweethanden, zweetdruppels op het voorhoofd, veel roken vooraf en achteraf..... al met al een hekel punt voor haar. gelukkig heb ik dat niet van haar overgenomen.
Nic schreef op 3/3/2005 om 16:55 het volgende:
Ik heb ook acht jaar niet gedurfd, maar tegenwoordig heb ik een hele fijne tandarts in Hilversum, die met lachgas kan behandelen. Op die manier maak je het allemaal niet bewust mee, dat scheelt een boel!
Els schreef op 3/3/2005 om 20:46 het volgende:
Tandarts tegen zijn patient [postbode] die net in de behandelstoel zat:" nou meneer het wordt tijd dat u uw schoenen eens poetst"
Postbode:" Ik kom hier niet voor m'n schoenen maar voor m'n tanden"
-----------------------------------------------------------------Fijn Dim dat het meegevallen is, ik heb op "het" tijdstip voor je geduimd.
Marieke schreef op 4/3/2005 om 08:53 het volgende:
@ Chantal en Nic: Zó doodsbang ben ik nu ook weer niet. Ik heb geen fobie en ik ga ook gewoon elk half jaar; ik ben alleen nooit echt gerust op al die vreemde instrumentjes en de activiteiten die daarmee ontplooid kunnen worden.
Tries schreef op 23/1/2006 om 12:24 het volgende:
Ik ben ook als de dood voor de tandarts,,,maar nu net is er een stukje van mijn kies afgebroken dus ik moet echt huilend ga ik de stoel in,,,zo bang,,,maar ik heb nu een tandarts gevonden die mij gaat behandelen onder lachgas ze zeggen dat je het dat niet e cht meemaakt maar toch ook weer wel????
Naam:

Link:

Reactie:



 
 
 
Anti-spamvraag: vul hier mijn voornaam in ('Dim')

Gegevens onthouden: