Soortgelijke gevoelens hadden wij nadat we uit Aruba kwamen en op tv de beelden zagen waar Natalee Holloway vermoedelijk was vermoord, daar stonden wij twee weken daarvoor nog...

Maar jullie zijn daar toch afgelopen jaar geweest, terwijl Natalee Holloway al in 2005 is verdwenen? En bovendien komen er jaarlijks honderdduizenden bezoekers op Aruba. Dan is het natuurlijk niet zo héél toevallig dat je als toerist op plekken komt die een rol spelen in de zaak-Holloway.

He bah, wat eng.

Zo komt het erg dichtbij allemaal. Ik zag de foto van het autowrak in de krant en vermoed dat ze geen schijn van kans hebben gehad.

Ik zeg alleen maar dat het bizar is dat je daar hebt gestaan en als je dan terug komt en die beelden op tv ziet, bij Peter R. de Vries. Maar goed, punt niet gemaakt merk ik...

@ Chantal: Je maakt juist heel duidelijk wat je bedoelt. Je hebt alleen mijn stukje niet goed gelezen.

Ik beschrijf hoe we de ruige en soms verraderlijke aard van het Noorse hooggebergte aan den lijve hebben ondervonden. En ik beschrijf hoe we gerild hebben bij de gedachte om in een kolkende smeltwaterrivier terecht te komen. En dat we daarom enorm schrokken toen we lazen dat er afgelopen weekend twee bekende mensen in dezelfde rivier zijn omgekomen.

Het stukje gaat dus NIET over het toevallig terugzien van beelden van een verre plek waar je zelf net bent geweest. Daar gaat jouw commentaar over. Ik kan me dus niet voorstellen dat dat soortgelijke gevoelens oproept.

Ik was onlangs in België en de plek waar ik was, was onlangs ook op TV. Telt dat ook?
Maar je ziet: een ongeluk kan in een klein hoekje zitten. Het blijft natuurlijk triest.

Het is altijd triest dit soort ongevallen.

Prima, meningen verschillen...